Marx, Das Kapital’i ayakta durarak yazmıştı.

Cengiz Han’ın mezarının yerini sadece dişi bir deve biliyordu.

Leonardo’nun matematik ve geometri bilgisi çok zayıftı.

H. G. Wells zamanının en büyük çapkınlarından biriydi.

Nikola Tesla’nın en ciddi aşk ilişkisi bir güvercinleydi.

Florence Nightingale hayatının son elli yılını yatalak olarak geçirdi.

Ntv yayınlarından yine farklı bir kitap satışa sunuldu.   ” Nasıl Bilirdiniz ? “

Kitap geçmişte yaşamış 68 tarihi insanın bilinmeyen, sıradışı özelliklerini anlatıyor.Karl Marx, Oliver Cromwell, Florence Nightingale, Henry Ford, H. G. Wells, Cengiz Han, Benjamin Franklin, Sigmund Freud kitapta yer alan isimlerden sadece birkaçı.Kitabın yazarları ise yine Ntv yayınlarından bildiğimiz Cahillikler Kitabı’nın yazarları John Lloyd ve John Mitchinson.Cahillikler kitabını çok fazla beğenmemiştim açıkçası ama bu kitap güzel olabilir.Tarihe mal olmuş isimlerin hakkında bilinmeyenleri okumak ve biraz daha tanımak yararlı olabilir.Bence herkesin kitaplığında olması gereken arşivlik bir kitap.

Basım: 2010, Türkiye

Yayınevi: NTV

Sayfa sayısı : 448

Etiket Fiyatı: 18 TL

“Hiçbir problem onu yaratan bilincin seviyesinde çözülemez.” Einstein

Sandy Tolan‘ın çok ciddi araştırmaları sonucunda oluşturduğu Limon Ağacı ; röportajlar,gazeteler,dergiler,yerel yazılı ve görsel medyalardan, çeşitli devletlerin arşivlerinden  ve daha bir çok kaynaktan derlediği bilgiler sonucunda İsrail ve Filistin arasındaki sorunların tarihine objektif bir bakış atıyor.Marmara gemisi baskınından sonra gerilimin zirveye ulaştığı bu zamanlarda, bu iki ülke arasında sorunların nedenini merak ederek bu konuda kitap arıyordum ve Limon Ağacı tam olarak istediğimi bana verdi.

Osmanlının yıkılmasından sonra Filistinin İngiliz mandası altında ki zamanlardan başlayarak günümüze kadar ulaşan bir zaman aralığında Filistin İsrail sorunu ele alınıyor.Kitabın iki ana karakteri olan Yahudi soykırımından kaçıp Filistin’e yerleşen İsrailli vatandaşı Dalia ve topraklarına,evine geri dönme umudu taşıyan ve bunun için hayatının her anı çabalayan Filistinli Beşir‘in gözünden olaya iki farklı bakış açısıyla yaklaşıyoruz.1948 yılından başlayarak günümüze kadar durmayan karşılıklı çatışmalar günümüzde de hala devam etmektedir.Kitabı okuduktan sonra anladım ki İsrail’in politikası kurulduğundan beri hiç değişmemiş.Bugün Filistinlilere ne yapılıyorsa geçmişte de aynısı yapılmış ve gelecekte de farklı bir durumun yaşanacağını sanmıyorum.1948 yılından itibaren Filistin halkını sürgün eden İsrail bugün bu insanları terörist olarak göstermektedir.

Kitap tarih ağırlıklı olduğundan bir hayli yavaş ilerliyor.Bir solukta okunacak bir kitap değil.Eğer tarihe ve bu konuya ilgili değilseniz okurken çok sıkılabilirsiniz.Yalın ve anlaşılır bir dile sahip olmasına rağmen çok fazla mekan ve kişi ismi geçmesi ( bu isimlerin yahudi ve arap isimler olması ) biraz kafa karıştırı bir durum katmış kitaba.O yüzden Filistin-İsrail sorununu gayet güzel ele alan bu kitap okunması gereken kitaplar arasında yer almalıdır.

Tavsiye: Bu kitabı okuduktan sonra Prof. Dr. Vahdettin Engin‘in yazdığı Pazarlık isimli kitabı okuyabilirsiniz.Limon Ağacı’nda kısmen geçen bir olayı anlatıyor.Theodore Herz‘in Filistin toprakları için II. Abdülhamit ile olan pazarlığını anlatıyor.Bu iki kitap birbiriyle ilişkilendirilebilir.

“Yedi tepeli şehirde vapurlar içindekilerin ruh haline bürünürler. Gündüz taşıdığı insanların bir yere yetişme çabasına eşlik eder ve denizi yararak bu telaşeye katılır. Güneş batarken ise yorgunluğu hisseder ve nazlı nazlı salınmaya başlar. İnsanlar yorgunluğunu geride kalan kıtaya karşı çay içerek bastırırlar. Bastırırlar çünkü İstanbul’da güneş kendini saklamaya başladığı zamanlar bir başka güzeldir. Byzas Byzantion’u, Konstantin Konstantinopolis’i kurarken belki de bu güzelliğe aşık olup vazgeçti diğer diyarlardan.”

Ahmet Ümit‘ten daha önce Bab-ı Esrar‘ı okumuştum ve çok beğenmiştim.İstanbul Hatırası ise çıkalı henüz haftalar oldu.Kitabın adını görünce hiç düşünmeden gidip aldım.Polisiye ile İstanbul tarihini bir arada sunan bu kitabı büyük bir iştahla bitirdim.Ahmet Ümit’in kendine has tarzı  ile İstanbul’u yeniden keşfetmek,sorunlarına,tarihine ve güzelliğine yeniden tanık olmak kaçırılmaz bir fırsattı.Ahmet Ümit’in kitaplarını okurken çoğu insan kurguda ki katili bulmak niyetinde değildir aslında.Ya da en azından bende öyle.Katilden ziyade kurgunun arkasında gerçeklikler okuyucuyu meraklandırıyor.Bu İstanbul Hatırası’nda da devam ediyor.Kitabı bitirene en çok İstanbul tarihinden hikayeler,efsaneler ve mitolojik hikayeleri okurken heyecanlandım.Kitabın polisiye kısmında ki katili açıkçası en başta tahmin ettim eve sonda da tahminim doğru çıktı.Bu açıdan kitap bittiğinde şaşkınlık içerisine giremedim.Milattan önce 660 yılından günümüze uzanan bu tarih yolculuğunu Ahmet Ümit başarılı bir kurguyla anlatmış.Bu kurgunun içerisine yerleştirilen tarih,mitoloji ve efsanelerle kitap çok yönlü bir yapıya ulaşmış durumda.En başta İstanbul sevdalılarına olmak üzere herkesin bu kitabı mutlaka okuması gerekir.

Kitaptan biraz bahsedecek olursak günümüze yakın bir zamanda Slovenya’da yaşayan Veronika isimli baş karakterimiz oldukça güzel,işini aksatmadan devam eden,ailesini seven ve ailesine bağlı olan bir kadın.Fiziksel anlamda hayatta herhangi bir sıkıntısı yok.İyi bir aile,iyi bir işe sahip.İstediğini yapan, kısa süreli ilişkilerle hayatını sürüyor.Ancak geçen her gün bir öncekinin kopyası halinde devam ediyor.Sabah işe gidiyor,akşam işten dönüyor,gece bara takılıyor,tek gecelik ilişkilerle bilmediği evlerde tanımadığı erkeklerin yanında gözlerini açıyor.Bazen bambaşka yerlere gitmek farklı şeyler yaşamak istiyor fakat küçükken kendisi için ailesinin yaptığı fedakarlıklara karşı ailesini bırakamıyor.İşte bu hayat onu oldukça mutsuz ediyor ve Veronika intihar etmek istiyor.Çözümü ölümde buluyor ve bir sürü hap içerek ölümü bekliyor.Akıl hastanesine kaldırılan Veronika’ya kısa bir süre sonra öleceği söylenir.Bu kısa süre içerisinde kahramanımız hayatı toplumdan ayrı bir yere deli diye konan insanlarla yeniden keşfeder.

Deliliğin tanımının ne olduğunun sorgulandığı bu kitapta ölüm bilinci ve hayatın önemi üzerine güzel bir kitap.Okumanızı tavsiye ederim.

Çeviren: Haldun Pamir
Yayın Yılı: 2009
203 sayfa

CAPITOL MUTSUZ, HUZURSUZLUK ARTIYOR, ATEŞLE DANS EDEN KIZ BİR KIVILCIM YAKTI,
YERİN ALTINDAN YÜKSELEN İSYAN ŞİMDİ PATLAMA NOKTASINDA!

KIVILCIMLAR PARLIYOR, ALEVLER YAYILIYOR VE CAPITOL İNTİKAM İSTİYOR

SUZANNE COLLINS’IN ÇOK SATAN AÇLIK OYUNLARI’NIN İKİNCİ KİTABI
ATEŞİ YAKALAMAK 5 EYLÜL’DE ÇIKIYOR

Çeviren: Sevinç Tezcan Yanar
Yayın Yılı: 2010
Orjinal Adı: Catching The Fire
400 sayfa
13,5×21 cm

Kitabı okurken bir hayli hayal kırıklığı yaşadığımı söyleyebilirim.Kitabın arka kapağında oldukça iddialı bir yazı var.Bu yazıyı okuyunca beklentim çok yükseldi.Ancak kitabı okuyunca beklentilerimin hiç biri gerçekleşmedi.Özellikle kitabın ortalarına kadar sıkıcı bir anlatım var.Ancak sonlara doğru anlatım sıkıcılıktan biraz kurtuluyor.Anlatılan öyküde çok farklı olmamasına rağmen güzel bir kurguya sahip bu kitabı okumanızı tavsiye edebilirim.

Dokuz parmaklı bir kadın, kostümünü hiç terk etmeyen bir süper kahraman, kimlik buhranında aklını yitiren bir adam ve Nijeryalı bir göçmen; Küçük Arı.

Yaşamları acımasız bir şaka gibi kesişen karakterlerin size sunduğu sadece bir gülümseyiş; ama buruk bir gülümseyiş… Derken coşkulu bir kahkaha ve hemen ardından kalıcı bir sızı… Ve sonra daha büyük bir kahkaha.

Kitap, içinden hızla geçip gidilen bir duygu tüneli.

Bu kitabı okuduğunuzda herkese anlatmak isteyeceksiniz. Bunu yaptığınızda, lütfen neler olduğunu anlatmayın; çünkü bütün büyü, olayların akışında…

‘Bir sonraki Uçurtma Avcısı.’

-Library Journal-

‘Sizi alıp götürecek”

-Washington Post-

‘Okuduktan sonra unutmanız hiç de kolay olmayacak.’

-Financial Times-

”Hiç tartışmasız 2009′un açıkara en iyi kitabı”

-Metro-

Çeviren: Nalan Işık Çeper
Yayın Yılı: 2010
Orjinal Adı: Little Bee
344 sayfa
13,5×21 cm
Karton Kapak

Yazarın oluşturduğu dünyayı , işlerin nasıl yürüdüğünü kavrayana kadar kitap yavaş gitti açıkçası.Ancak oyunların başladığı bölümden itibaren bitirene kadar soluksuz okudum diyebilirim.Serinin ikinci kitabı Ateşi Yakalamak.Onuda okumam gerekiyor.

Kitabı okurken Jason Statham‘ın baş rolünde oynadığı Ölüm Yarışı adlı film aklıma geldi.Burada ki oyunların benzeri orada da vardı.Ayrıca bu yıl kitabın filmi çekilecekmiş.

Konusu

Bir zamanlar Kuzey Amerika olarak bilinen bir yerin yıkıntıları içerisinde Panem ulusu yaşamaktadır.Başkent Capitol’ün etrafında 12 bölge bulunmaktadır.Capitol şiddetli ve acımasızdır ve bölgeler bir hat boyunca sıralanmıştır.Onların her biri her yıl yapılan Açlık oyunlarına katılmak zorundadır.Yarışma için her bir bölgeden yaşları 12 ila 18 arasında değişen birer erkek ve bir kız çocuğu göndermek durumundadır.Açlık oyunları TV’den canlı yayınlanan ölümüne bir kavgadır.
On altı yaşındaki Katniss Everdeen annesi ve 12 yaşındaki kızkardeşi ile yaşamaktadır.Oyunlarda kızkardeşinin yerine geçerek ölüm cezasını üzerine alır.Ancak Katniss daha önce de ölüme çok yaklaşmıştır ve bu kez kızkardeşi için ikinci kez hayatta kalma mücadelesi verecektir.Gerçekten ne anlama geldiğini bilmeden bir yarışmacı olmuştur.Eğer bu mücadeleyi kazanırsa hayatta kalma seçeneğini başlatmış olacaktır.(Arka Kapak)

Çeviren: Enver Günsel
Yayın Yılı: 2008
Orjinal Adı: The Hunger Games
464 sayfa
13,5×21 cm
Karton Kapak

2. Bakış açısı

Hasan Sabbah, tarihte ve günümüzde eşi benzeri olmayan bir Alevi önderidir. Hasan Sabbah, kurduğu örgüt ile yıllarca zalimlerin, saltanat sahiplerinin korkulu rüyası olmuştur.

Hasan Sabbah, İran’ın Kum kentinde doğmuştur. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Hasan Sabbah, 17 yaşına kadar Oniki İmam’cı Şii eğitimi almıştır. 17 yaşından sonra İsmailliliği benimsemiş ve bölgenin İsmaili önderlerinden eğitim görmüştür. Hasan Sabbah buradaki eğitimini tamamlayınca, İsmaillilerin merkezi olan Fatımi Devleti’nin başkentine uzun ve zahmetli bir yolculuktan sonra 1078’de vardı. Hasan Sabbah üç yıl Mısır’da kaldı. Kahire ve İskenderiye’de dönemin ünlü bilginlerinden dersler aldı. Hasan Sabbah, 1081 yılında İsfahan’a dönerek, yetkinleşmiş bir şekilde mücadeleye başladı.

Hasan Sabbah, yaklaşık 9 yıl çeşitli kentleri gezerek, İsmailliliği yaymaya çalıştı. Bu çalışmaları sonucu var olan İsmaili tabanını daha da genişletti. 1090 yılında Alamut kalesinde eğitim ve örgütlenme mücadelesine yeni bir boyut kazandırarak, Alamut kalesini kendisine merkezi üs olarak seçti. Alamut kalesi, Elbruz sıradağlarının en doruğunda olup, çok korunaklı bir konumdadır. Nitekim yıllarca ordular Alamut’u kuşatmalarına rağmen fethedememişlerdir. Hasan Sabbah burayı bilinçli seçmiştir. Hasan Sabbah, Alamut’un bütün eksiklerini tamamladı. Su kanalları açıp, ambarlar kurdu. Çevredeki küçük kaleleri alıp onlara kuleler yaptı. Çevrede bulunan yerleşim alanlarının çoğu İsmaili oldu. Bu arada bazı kurallar getirip, sosyal reformlar yaptı. İsmailileri kardeşlik bağlarıyla birleştirdi. Böylece her birey kendisini topluluğun sorumlu bir üyesi ve onun ayrılmaz bir parçası olarak hissetmeye başlamıştır.

Alamut kalesinin Hasan Sabbah tarafından ele geçirildiğini öğrenen Selçuklu veziri, Nizamülmülk, dört ay boyunca Alamut’u kuşatmasına rağmen sonuç alamadı. Bu dönemde Selçuklu Devleti’nde taht kavgası vardı. Bu durumu en iyi şekilde değerlendiren Hasan Sabbah, örgütlenme alanını günden güne genişletti. Örgütlenme ağı o kadar boyutlanmıştı ki, Selçuklu Devleti’nin üst düzey memurları dahi İsmaili olmuştu.

Hasan Sabbah, bütün yaşamı boyunca İsmaili inancının özgürce yaşanması için çalıştı. Bu noktada başarılı oldu. Bugün dahi onlarca kişi Hasan Sabbah’ın yaptıklarını hayranlık, şaşkınlık ve gıpta ile değerlendirmekteler. Hasan Sabbah’a olmadık iftiralar, hakaretler ve yakıştırmalar yapıldı. Öyle ki, Hasan Sabbah taraftarlarına afyon içenler anlamında haşhaşiler denildi. Oysaki onlara “Assasin” deniliyordu. Assasin kavramının türkçe karşılığı “bekçiler, sır bekçileri”dir. Onlar hiç bir zaman dünya malına olan düşkünlüklerinden, insanın inandığı değerler için yapmayacağı şey olmadığını bilmediler. Onlar için, değerleri için, inancı için yaşamını dahi feda etmek, insanın yapacağı bir iş değildi. Günümüzde dahi, Hasan Sabbah ve taraftarları için en ahlâk dışı iftiralar yapılmaktadır.

Onlara göre Hasan Sabbah, fedailerini sahte cennet vaadiyle kandırıp, onları uyuşturucuya alıştırıp, eylemlere gönderiyormuş. Ne yazık ki, bir çok Alevi insan dahi bu yalanlara inanmaktadır. Oysaki gerçekler çok daha farklıdır. Gerçekte Hasan Sabbah, kötülüklere, haksızlıklara karşı gelmiş ve öğrencilerini de bu doğrultuda eğitmiştir. Onlara asla ve asla haksızlığa boyun eğmemelerini öğütlemiştir. Bu uğurda gerekirse yaşamlarını ortaya koymalarını öğütlemiştir. Hasan Sabbah’ı izleyen öğrencileri, yer yer fedai eylemler geliştirip, haksızlıkların üzerine gitmişlerdir. Doğal olarak haksız olanlar bunun karşıt propagandasını yapmışlardır. Ama bilinmelidir ki, bir kişiye ne kadarda uyuşturucu verilirse verilsin, o kişi asla böyle eylemler yapamaz. Aksine uyuşturucu alan kişi hantallaşır.

Hasan Sabbah’ın Alamut kalesini koruması, bu kaleye en güçlü ordunun dahi girememesi günümüzde dahi gıpta ile bakılan, hayranlık duyulan bir olaydır. Nasıl olurda bir fedai gözünü kırpmadan eylem gerçekleştirmiştir? O fedai nasıl bir eğitimden geçmiştir? Hasan Sabbah nasıl taktikler geliştirip, stratejisini uygulayıp, kaleyi güçlü ordu karşısında korumuştur? Bütün bunlardan yola çıkarak, Hasan Sabbah’ın etkileme gücü, bilinci, askeri dehası, örgütlenme stratejisi günümüzde hayranlık uyandırıyor. Böyle bir büyük şahsiyet görevini başarıyla tamamlamış 1124 yılında hakka yürümüştür.

1.Bakış açısı ; (1034 – 1124). Tam adı Hasan bin Ali bin Muhammed bin Cafer bin Hüseyin bin Sabbah el-Hamari’dir. Büyük Selçuklu Devleti zamanında yaşamış olan, tarihin eski ezoterik ve batıni örgütü Haşhaşileri kuran ve ölene kadar liderliğini yapan İranlıdır. Tarihteki en gizemli insanlardan biri olarak adı geçer.Müridlerinin adını Seyduna olarak bildiği Hasan Sabbah gençliğinde çeşitli çelişkiler yaşamış, islamiyeti büyük ölçüde sorgulamış, tarikat ve mezheplerle ilgili birçok toplantıya katılmıştır.

Edindiği bilgiler ve deneyimler doğrultusunda tarikat liderlerinin insanları istediği gibi yönetebildiğini ve yalan yanlış öğretilerle onları tamamen kendi öğretilerine bağlayabildiklerini anlamıştır. Bunun üzerine ismaili tarikatların liderlerine onların ne yapmaya çalıştığını anladığını göstererek onları büyük ölçüde şaşırtmıştır. Yakın arkadaşı olan büyük astronom Ömer Hayyam’la ettiği bir muhabbet esnasında Ömer Hayyam’ın espriyle söylediği : “bu insanlar cennet için yaşıyorlar, ancak onlara bir cennet verebilirsen onları yönetirsin” sözü Hasan Sabbah’ın hayatının sözü olmuştur. İnce bir zekayla tek damla kan dökmeden ele geçirdiği Alamut Kalesi’nin arkasındaki eski Deylem krallarının bahçelerini kusursuz bir hale getirmiştir. Köle pazarlarından satın aldığı genç ve güzel kızları bu bahçelere getirmiş, onları hurilermiş gibi yetiştirtmiştir. Bununla beraber fedai olabilecek güçteki yetişkin erkekleri de bu kaleye getirerek onlara inanılmaz bir irade kazandıracak ölümcül dersler verdirmiştir. Daha sonra onun sözde İsmaili harekatına engel olabilecek herkesi ortadan kaldırabilmek için fedailerini kendisinin Allah’ın bir peygamberi olduğuna ve onları istediği zaman cennete götürebileceğine inandırmıştır. Bu inancın sağlam olabilmesi için de aralarından başarılı birkaçına cennete götürmek vaadiyle haşhaş vermiş ve onları o bahçelere götürmüştür. Orada yarı baygın halde gördükleri muhteşem bahçelerin ve hurilerin büyüsüne kapılan fedailer çelik gibi bir imanla dönmüş ve gidemeyenleri de heyecanla anlattıkları masallara inandırmışlardır. Artık yalnızca ölmek ve cennete kavuşmak için yaşayan fedailerine istediği herşeyi yaptırabilecek olduğundan emin olan Hasan Sabbah, birbiri ardına suikastler düzenlemiş ve hepsinde de başarılı olmuştur. Büyük bir düşünce gücüne sahip olan Hasan Sabbah, ona hep destek olmuş bir hükümdar olan Hüseyin Alkeyni’yi öldürdüğü için öz oğlunu kellesiyle cezalandırabilecek kadar da kendi kanunlarının esiri olmuştur. Hasan Sabbah amaçlarına ulaştığı için sevinirken Alamut kalesinde intiharlar ve belalar çoğalmıştır. Kendi kendini yiyip bitirmeye yatkın olan kurduğu bu düzen dünyada eşi benzeri görülmeyecek olaylar yaratmıştır. Hayatı boyunca çelişkiler yaşamış olan Hasan Sabbah yaşadığı süre içinde Allah’a inanıp inanmamak arasında gidip gelmiş ve yaptığı her kıyım anında O’ndan bir işaret beklemiştir, fakat olmamıştır. Ve tüm bu yaptıklarının kendince sebebi, yalnızca budur: “Allah var mı?”

Hasan Sabbah’ın kurmuş olduğu bu haşhaşilik tarikatının müritleri, kendi çağlarında bir çok Selçuklu devlet adamına suikast düzenlemiş ve amacına ulaşmıştır. “Suikast” kelimesinin İngilizce karşılığı olan “Assasinate” kelimesi bu tarikatın isminin İngilizcedeki karşılığıdır.

Tarikat’ın adı bütün kaynaklarda Haşhaşi olarak geçmemektedir. Örneğin Türkiye’de liselerde okutulan tarih kitaplarında bu tarikat genel olarak Batıni başlığı altında toplanmıştır. Ayrıca tarikatın gerçek adı İSMAİLİ TARİKATI’dır, birçok kişi tarikat için Haşhaşi kelimesini kullanmıştır. Haşhaşi kelimesinin kullanılmasının nedeni de şudur: Fedailerine cenneti vaad ettiği söylenen Hassan Sabbah seçtiği özel fedailerine haşhaş hapları verip uyuşmalarını sağlar ve kurduğu asansör sistemiyle bu gençleri sözü geçen bahçelere taşırdi, gençler de bu hapların etkisiyle uçtuklarını, cennete ulaştıklarını sanırlardı.
Bazı kaynaklarda ve ömer hayyamın da notlarında ifade edildiğine göre, alamut kalesinde haşhaş yasaktı ve söz edildiği gibi haşhaş tükedilmiyordu.. bu insanları kendilerinden geçiren, haşhaştı. hassan sabbah katı tutumu onların birer keşiş gibi yetişmesine sebep olmuştu.

Diğer 4 kitabını okuduktan sonra bu kitabı okuyunca yazarın Dan Brown olduğunu fazlasıyla hissediyorsunuz.Kitapta eleştirebileceğim ilk şey artık yazardan artık daha farklı şeyler beklemem.Yazar kendince bir iskelet oturtmuş yazılan kitapların temeli hep aynı.Sadece kişi,olay ve yerler farklı.Yani Robert Langdon,bir polis,Langdon’a eşlik eden bayan karakter.Da Vinci ve Melekler ve Şeytanlarda olduğu gibi.Yine başta bir cinayet ve o cinayette ki gizli ipuçlarıyla maceranın başlaması gibi.Yani kitap çok güzel.Masonlar,Masonik Sırlar,şifreler çok etkileyici.Mekanlar iyi.Yazarın diğer kitabında beklediğim şey çok daha farklı bir olay kurgusu.

Kitapta Türkiye de geçiyor.Kitaba yapılan yorumlarda Türkiye’den kötü bahsetmiş diyenler var.Memurun rüşvet almasını göstererek.Ancak bunlar çok çok normal şeyler.Dünyanın her yerinde fazlasıyla olduğu gibi Türkiye’de de bunlar oluyor.Hiç kimsenin bu konuda eleştiri yapmasına gerek yok diye düşünüyorum.

Kitabı okumak isteyenler için önerim,kitapta geçen mekanları,sanat eserlerini internetten takip etmeleri.Kitapta ki yazılı şeyleri görmeniz olayı ve anlattığı şeyi daha iyi anlamanızı sağlar ve daha zevki olur.Google Earth işinize yarayabilir.

Ben burada kitapta geçen bir kaç şeyi paylaşacağım ve buldukça ekliyeceğim.Kaynak olarak kullanabilirsiniz.

Capitol Rotunda

Washington'un Göğe Yükselişi

Washington Zeus

Albrecht Durer - Melencholia I

Washington Anıtı

Washington Ulusal Katedrali

The Hand of the Mysteries